Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից մենք պետք է հիմնականում ուշադրությունը դարձնենք այն հանգամանքի վրա, որ Արցախը անջատվել է 30 տարի առաջ և միջազգային իրավունքի տեսանկյունից ունի պաշտպանության իրավունք»  Այս մասին «Ազգային աղետ և վերածնունդ. իրավական բաղադրիչը» խորագրով մասնագիտական խորհրդաժողովին, որի ընթացքում քննարկվում են արցախյան երրորդ պատերազմի պատճառներն ու հետևանքները, ասաց սահմանադրագետ Վարդան Պողոսյանը:

 «Այսինք Արցախը, որպես պետություն, գտնվում է միջազգային իրավունքի պաշտպանության տակ, ուժի կիրառման արգելքը, որն ամրագրված է ՄԱԿ-ի կանոնադրության երկրորդ հոդվածի չորրորդ մասում, տարածվում է նաև չճանաչված պետությունների վրա: Ուժի չկիրառման արգելքը նաև պայմանագրային իրավունք է Հայաստանի Հանրապետության, Արցախի և Ադրբեջանի հանրապետության մեջ»,-ասաց նա:

Վարդան Պողոսյանը նշեց, որ 1994, 1995 թվականներին կքնված երեք զինադադարի պայմանագրերը անժամկետ են և միջազգային իրավունքի տեսանկյունից արգելում են, որպեսզի Արդբեջանը ուժ կրրառի Արցախի վրա:

«Այն, ինչ տեղի ունեցավ անցած տարվա սեպտեմբեր, հոկտեմբեր ամիսներին, դա ագրեսիա է Արցախի նկատմամբ:  Հայաստանի Հանրապետության առանցքային և հիմնական  խնդիրը պետք  է լինի, որ միջազգային ատյաններում, Մինսկի խմբի ձևաչափում և այլ միջազգային կառույցների ձևաչափերում կարողանանք այդ արգումենտացիան առաջ տանել և փորձենք հասնել այն նպատակին, որ Արցախի կրած կորուստները դատապարտման ենթարկվեն և խնդիր դրվի դեօկուպացնելու այդ տարածքները»,-ասաց նա:

Գրում է Tert.am-ը